Inhoudsopgave
    

Milaans mooiste
Ingeborg van Lieshout
door Ingeborg van Lieshout
leestijd: 7 min

Food, productieprocessen en afval. Dat waren de belangrijkste thema's dit jaar van de Salone del Mobile, met 200 labels en 2500 ontwerpers het grootste designevent ter wereld. Dit zijn Ingeborgs favorieten.

Globe project - Floris Wubben (met Cor Unum)

De lagen klei spatten van de porseleinen bol af. Floris Wubben draait handmatig zijn nog niet afgebakken keramiek onder een gasbrander door, als een planeet onder de zon. Daarvoor heeft hij deze machine speciaal gebouwd. Dichterbij, sneller draaien, daarmee wordt de licht doorlatende baan die de vlam op de Globe brandt telkens anders. Noem het handmatige serieproductie, of slow technology. Keramisch atelier Cor Unum verkoopt de Globe als lamp. Blijft de vraag: is de machine het ontwerp, of toch de keramieken bol die het resultaat is?

This new technology - Daniel de Bruin (bij Crowdy House)

Ook Daniel de Bruin neemt het productieproces in eigen handen. Nadat zijn ontwerpen uit de 3D-printer rolden, had hij niet het gevoel dat hij ze zelf gemaakt had. Dus bouwde hij 's werelds eerste mechanische 3D-printer. Bij CrowdyHouse op Ventura Lambrate in Milaan stond hij naast zijn machine om het gewicht dat de basisplaat ronddraait onder een spuitmond met klei, telkens weer op te hijsen. Zo biedt hij met vakmanschap een alternatief voor 3D-printen.

Mindcraft - GamFratesi

In het eeuwenoude klooster Chiostro Minore di San Simpliciano staan manshoge stolpen met daarin Deens design. Doordat ze op een spiegelvloer staan zie je niet alleen het product van alle kanten, maar word de stolp een getraliede bol die juist op die afgesloten historische plaats zo passend is. De jury van de Milano Design Award roemt de grote visuele impact van de expositie, gemaakt door Stine Gam en Enrico Fratesi van het in Kopenhagen gevestigde GamFratesi. De jaarlijks terugkerende club Mindcraft staat voor een samenwerking tussen mind (het brein) en craft (ambacht). 

Glazed Brick Bench - Chris Kabel (voor LABEL/BREED)

Voor het nieuwe designmerk LABEL/BREED maakt Chris Kabel deze buitenbank uit stenen blokken die je - net als met legoblokjes - zo lang maakt als je zelf wil. De geglazuurde stenen zitjes zijn gemaakt door keramiekhuis St. Joris in Beesel, Brabant. Zo blijft het ambacht van vacuümgeperste verblendvorm, het eenbrandprocedé op 1200 graden en gesinterde scherf en glazuur behouden. De bank is één van de vijf samenwerkingen tussen ontwerper en fabriek waar het LABEL/BREED om gaat. 

Infinite Finitude - Nienke Sybrandy

Studio Sybrandy vertaalt het spectaculaire kleurenpallet van een zeepbel - resultaat van reflectie in twee oppervlakken tegelijk - naar een plat vlak. Zoals in dit tafelkleed, dat net een verjaardagsfeestje van een vijfjarige achter de rug lijkt te hebben. Met reflecterende draad is een subtiele extra laag gemaakt, die juist tijdens etenstijd goed zichtbaar wordt. Nienke Sybrandy laat in Milaan nog meer zeepbellen op. Zo is er een zilveren bellenblaasstokje, keramiek met bubbels en de deken Bubblewrap. Waarom bellen? "Ik zag een zeepbel en realiseerde me hoe tijdelijk alles is. In al mijn werk speelt verval en vergankelijkheid een rol."  

Concept kitchen 2025 - IKEA en TU/eindhoven

Ikea blikt ook vooruit naar het jaar 2025 en doet dat samen met de TU in Eindhoven. Resultaat is onder andere een eettafel die tegelijkertijd kookplaat is. Trek een pan naar je toe voor 'hoog vuur' en schuif hem weg voor warmhoudstand. In het blad is ook een weegschaal geïntegreerd. Leg wat je in huis hebt op het tafelblad, en je krijgt een aantal daarmee te maken recepten voorgeschoteld, geprojecteerd op het het keukenblad. De kookplaattafel heeft nog geen Zweedse naam. Wij stellen voor Ikea "Hebbøn".

Butcher collection - Sjoerd Vroonland (voor Linteloo)

Niks geen gedoe met plankjes en borden, je kunt direct op deze 3 meter lange Butcher's table hakken en snijden. Sjoerd Vroonland liet zijn oog vallen op het professionele gereedschap van de slager en de bakker. De tafel, kruk en bank die Sjoerd Vroonland bij Linteloo verkoopt, zijn gemaakt van kops hout, alsof het een hakblok is. "De tafel heeft een smalle kier waarin je je messen kunt hangen. Of de snoeren van je elektronische apparaten." 

Re-Sea Me - Nienke Hoogvliet

Je kan er schoenen van maken. Of een jas. De huid van een vis blijkt zelfs zo sterk dat je er een krukje van kan maken, en dat laat Nienke Hoogvliet met Re-Sea Me zien. Het is een klein stalen krukje geïnspireerd op het klapstoeltje dat vissers gebruiken. De visleren zitting volgt precies de contouren van die vis. De zalmhuid ziet er grijs glinsterend uit. Had Hoogvliet een tong gekozen, dan was het bruin geweest. In plaats van de huid te looien met chemicaliën, masseert ze de huid met olie. Een proces dat volgens haar ook machinaal zou kunnen gebeuren. Volgens Hoogvliet kan haar manier van het verwerken van visafval tot huid leiden tot een nieuw duurzaam materiaal.

Construct me - Droog

De verkoop van ijzerwaren in de lokale ferramenta in Milaan ging gewoon door. Naast de toonbank met daarachter de Italiaanse eigenaar, stond nog een balie: de kleinste expositie die Droog ooit in Milaan laat zien. Daar zet het producten- en projectenbureau de kleinste onderdelen van meubels in de schijnwerper. Ze maakten 210 stuks gereedschap, waaronder spijkers met een verminderde kans om je vingers te slaan, tiewraps met twee kanten, kopspijkers die je kapot moet slaan, esthetisch verantwoorde scharnieren en schroeven die je toelachen. De 'screwy smiles' kun je na inworp van een euro uit de Screw Me-kauwgomballenmachine trekken en direct als designsouvenir meenemen. Halverwege de week waren alle ballen op. De expositie kreeg de Milano Design Award voor Best Tech omdat met het micro-niveau een meerwaarde is bereikt, zonder noodzaak voor spectaculaire effecten. Droog dus. 

Daylit - Aliki van der Kruijs (bij Dutch Invertuals)

De textielen objecten van Aliki van der Kruijs vertonen een laagje met microscopisch kleine glazen balletjes. Die zijn met de hand met transparante inkt bewerkt zodat een ritme tussen licht en donker ontstaat. Maak een foto met flits, en het geheim onthuld zich voor je ogen. De stoffen laten je telkens in een ander licht baden, met de stralen van de zon als referentie. Van der Kruijs laat haar textiel zijn bij Dutch Invertuals, waar technologie en ambacht samen komen. "Terwijl we de hele dag door touchscreens betasten, blijft de behoefte naar handgemaakt vakmanschap en tactiliteit bestaan."

101,86° - Thomas Vailly en Laura Lynn Jansen (bij Dutch Invertuals)

Door het combineren van een natuurlijke fenomeen en technologie ontstaat een nieuwe manier om licht te ervaren. Dat combineren kun je letterlijk nemen als het over elkaar leggen van twee glasplaten dat tot een magnifiek kleurenpallet leidt. Meer theoretisch doelen Thomas Vailly en Laura Lynn Jansen op het met moderne methodes maken van kristalkwaliteit die je normaal alleen in de natuur (de IJslandse hooglanden) aantreft. Het resultaat is een wonderlijk product met gelaagde kleuren en een dynamisch lichteffect. De naam 101,86° blijft een puzzeltje. 

One year retrospective - Nendo

Het tussen de Gucci's en Prada's gevestigde chique Museo della Permanente is helemaal wit gemaakt. Dat was nodig voor de solo-tentoonstelling van het Japanse Nendo, waar minimalisme in vorm en kleur het devies is. Het retrospectief besloeg alle zalen, waarin meer dan honderd ontwerpen te zien waren. De schok: die zijn allemaal in het afgelopen jaar voor bijna twintig verschillende merken bedacht en gemaakt. Oprichter Oki Sato doet vermoeden dat die productie ook in deze na-crisis niks is: "We hebben de belangrijkere stukken van het afgelopen jaar verzameld." En toch is elk van de honderd ontwerpen vernuftig en zorgvuldig vormgegeven.

Copper project - David Derksen (bij Tuttobene)

Met elk telefoontje, elke autorit en elke keer dat je het licht aan doet, draag je bij aan het verbruik van koper. De honger naar koper in de wereld neemt toe, laat David Derksen zien. De immense schaal van een kopermijn en de diepe patronen in de aarde in wonderschone kleuren zijn intrigerend. Tegelijkertijd zijn ze een litteken in het landschap gemaakt door brute machines en explosieven. Met satellietfoto's als basis maakt Derksen een 3D-model van een kopermijn in Chili. In brons (90% koper) gegoten, vormt de mijn een schaal op tafel die de intimiderende schaal van een kopermijn tastbaar maakt. 

Eat shit - Design Academy Eindhoven

Vaste prik op het lijstje te bezoeken expo’s van de internationale designpers is de expo van de Eindhovense Design Academy. Verder verwijderd van de beurshallen met kristallen kroonluchters en marmeren tafels kunnen ze het met Eat Shit niet maken. Tussen mobiele toiletten en eetevenementen presenteert hoofd Marije Vogelzang haar nieuwe studierichting Food Non Food. Voedsel brengt ons samen, het voedt ons, en de productie, distributie en consumptie vormen de meest fundamentele problemen van de mensheid. Input=Output. Arne Hendricks bouwt gestaag door aan zijn Pigeon Poo Tower in de vorm van het monument op de Dam waarmee hij de voedingrijke mest - die daar in overvloed aanwezig is - bruikbaar maakt.

 

Eerder in Bright Ideas:


De hoogtepunten van 'Milaan' in 2014

Auteur

Ingeborg van Lieshout (@grnlghtdstrct) blogt als freelancer voor Bright.nl sinds de start in oktober 2005. Zij schrijft over haar eigen vakgebied - architectuur en stedenbouw - maar heeft zich ook bekwaamd in design en duurzaamheid. Naast Bright is ze als copywriter en communicatieadviseur actief voor onder meer Droog.