Inhoudsopgave
    

Wonderlijke wereld van wearables
David Lemereis
door David Lemereis
leestijd: 8 min

De tech sector is op zoek naar de ultieme wearable die iedereen de hele dag wil dragen. Die bestaat niet meent David, maar dat wil niet zeggen dat er geen markt is voor wearables.

Bij wearables denken de meesten nu aan de Fitbit, Nike+ Fuelband en de Jawbone UP fitnesstrackers, Google Glass, de Pebble smartwatch, de Samsung Gear en uiteraard de Apple Watch die volgende maand verschijnt.

De markt voor consumentenwearables is enorm. Dat bewees de Pebble in 2012 al. Deze startup haalde een recordbedrag via crowdfundingsite Kickstarter binnen voor hun eerste generatie Pebble smartwatch. Deze maand verdubbelt het bedrijf dat recordbedrag door twintig miljoen dollar op te halen voor de tweede generatie Pebble met e-inkt kleurenscherm.

Toch zijn de genoemde wearables nog maar het topje van de ijsberg als het gaat om de diversiteit. Waren het eerst fitnesstrackers die allemaal nagenoeg het zelfde deden: stappen tellen, verbruikte calorieën berekenen, hartslag meten en slaap monitoren, nu zie je voor steeds vaker voor elke toepassing een specifieke wearable.

21.000 sensoren

Dat werd vooral duidelijk op de CES in Las Vegas afgelopen januari. Zelfs de definitie van wearable vervaagt omdat er verscheidene apparaten op de markt verschijnen die metingen verrichten zonder dat je ze op je lichaam draagt, zoals de SmartMat die met 21 duizend sensoren je gewichtverdeling, balans en positie meet om je tijdens je yogasessie te coachen. Of de slimme matrasovertrek Luna die niet alleen voor hem en haar gescheiden bedverwarming heeft maar ook ieders slaappatroon apart in kaart brengt.

Op de CES kwam bovendien vrijwel elke sport aan bod. De gewichtheffer kan met Gymwatch zijn of haar reps en kracht meten, de honkbalspeler monteert de SwingTracker aan zijn knuppel die data over snelheid, kracht en controle van de slag verzamelt en de basketballer kan alles over zijn balspel te weten komen met de ShotTracker die bestaat uit een armband en een sensormodule die je aan de ring van het basketbalbord bevestigd. Ben je een freestyle snowboarder, BMX-er of skateboarder dan kan je met de Xensr de hoogte van je sprongen meten.

Buikomvang

Wellicht de meest bizarre en daarom bij het publiek populaire wearable op de CES was de Belty. Dit is ’s werelds eerste slimme gemotoriseerde broekriem die zich geheel automatisch aanpast aan je buikomvang, als je gaat zitten of opstaat en tegelijkertijd als fitnesstracker dient.

Uiteraard zit niemand te wachten op een broekriem die je moet opladen. De Belty is illustratief voor een startupindustrie die nog in de cowboyfase zit en driftig experimenteert op zoek naar de wearable waarvan we nog niet weten dat we straks niet meer zonder willen of kunnen. De Belty hoort in elk geval niet in die laatste categorie.

Het zijn echter niet alleen startups die worstelen met het vinden van de heilige wearable graal. Google introduceerde in april 2013 Google Glass. Er leek geen week voorbij te gaan of er was wel een nieuwtje te lezen over deze wearable die onze een hele nieuwe manier van informatie voorziening zou verschaffen.  In januari zette Google zijn Glass project voor het grote publiek in de koelkast. Het bedrijf was te vroeg met het project naar buiten getreden en werkt nu achter gesloten deuren verder aan de ontwikkeling van de slimme bril. Er is menig reden aan te kaarten waarom Google Glass tot dusverre niet aansloeg. Eén ding is zeker, het grote publiek is niet klaar voor een opvallende wearable die het de hele dag op zijn gezicht draagt.

De pols met klein beeldscherm waar je een vluchtige blik op kan werpen voor de dagelijkse zaken variërend van fitness-status, notificaties tot uiteraard de tijd, maakt meer kans. Niemand wil de hele dag een bril dragen als het niet hoeft. Daarom is de contactlens immers uitgevonden.

Recon Jet

Heads-up display

We zijn echter wel bereid om een bril voor een specifiek doel te dragen, zoals een zonnebril of skibril. Dat is precies de ontwerpfilosofie van Recon, een Canadees bedrijf dat enkele jaren geleden de eerste snowboardbril op de markt bracht met een heads-up display. Je snelheid en hoogteverschil tijdens het snowboarden wordt in de vorm van augmented reality (AR) op de lens van de bril geprojecteerd. Recon gelooft niet in de slimme-bril-voor-de-hele-dag, zoals Google Glass, maar in een bril die je draagt wanneer nodig. 

Half april komt de Recon Jet slimme zonnebril op de markt die zich richt op de serieuze fietser, wielrenner of mountainbiker. Net zoals bij de snowboardbril projecteert de Jet voor de fietser relevante data op de rechterlens. Heel cool is deze bril niet maar als je met mountainbike de berg afdendert is dat niet altijd even relevant. Aan het einde van de rit kan je overigens de accu, het elektronische brein en de optische module die de Jet wat lomper maakt, er heel simpel van af klikken. Er blijft dan een gewone sportzonnebril over.

Recon brengt deze slimme bril op de markt voor de sporter, maar dezelfde bril kan ook in de professionele wereld ingezet worden. Paramedisch personeel kan bij een ongeval met allerlei sensoren vitale functies van een patient meten en deze geprojecteerd zien in de bril. Ook Microsoft volgt met de demo van de Hololens meer de benadering van de AR-bril als een slimme bril die je alleen draagt voor specifieke doeleinden, of dat nou gaming is of je vader die via AR uitlegt hoe je de lekkende zwanenhals moet vervangen zoals in de demovideo te zien is.

Microsoft HoloLens

De kans dat de consument op korte termijn de hele dag een slimme bril zal dragen is klein. De kans dat hij er af en toe een zal dragen voor specifieke toepassingen is daarentegen groot. Zo stapelen de pre-orders voor de Skully AR-1 zich op; een motorhelm die niet alleen over een heads-up display beschikt maar ook over een achteruitkijkcamera. Uiteraard zijn er AR-games en bijbehorende apparatuur in de maak, maar AR-toepassingen lenen zich vooral goed voor industriële toepassingen. Je moet niet opkijken als je binnenkort in de doorgaans conventionele bouwindustrie opeens bouwvakkers met hypermoderne AR-helmen op ziet lopen.

Braakliggend terrein

De DAQRI smart helmet behoort tot de meest geavanceerde professionele AR-toepassingen die dit jaar nog op de markt verschijnen. Op het eerste oog zie je een bouwhelm met een vizier dat de ogen beschermt. Achter het vizier schuilt echter een verborgen AR-lens die alleen voor de ogen klapt als de drager AR-informatie voorgeschoteld krijgt. Stopt de informatie dan klapt de lens weer weg. Hij mag de drager immers niet onnodig afleiden.

De bediening gaat via virtuele touchscreenbediening op de pols die als AR geprojecteerd wordt. Stembediening zou immers in een lawaaierige omgeving niet werken. De helm is tevens uitgerust met een hele reeks sensoren en zou optioneel bijvoorbeeld niet ruikbare giftige gassen kunnen meten om de veiligheid van de drager te beschermen. De toepassingen van de DAQRI zijn legio. Een bouwingenieur kan braakliggende terrein met de helm opmeten, de vliegtuigmonteur die naar een kapot motoronderdeel kijkt, krijgt het bestelnummer voorgeschoteld en de automonteur krijgt een visuele tutorial geprojecteerd die uitlegt hoe hij het beste de kleppen van de nieuwe automotor bijstelt.

DAQRI Smart Helmet

De wearables beperken zich niet tot de pols en het gezicht. Vrachtwagenchauffeurs kunnen al enkele jaren de smartcap aanschaffen die via EEG-sensoren hun breingolven meet en ze waarschuwt als ze achter het stuur in slaap dreigen te vallen. Zelfs de mond moet er aan geloven. Het Amerikaanse Proteus heeft een minuscule chip op de markt die in medicijnen verwerkt worden. Als patient draag je een elektronische pleister op je lichaam en zodra je de pil met chip inslikt, meet de pleister dat je je medicijnen innam. Proteus werkt aan een tweede generatie die allerlei medische metingen doet terwijl de pil door je lichaam reist.

Hug Shirt

Je kan het nog zo gek niet verzinnen of er wordt wel een slimme toepassing voor bedacht. Jaren geleden experimenteerde het Britse CuteCircuit bijvoorbeeld al met draagbare, interactieve kleding. Zij ontwikkelden onder meer het Hug Shirt, een t-shirt dat de sensatie van warmte, aanraking en een fysieke knuffel nabootst wanneer iemand op afstand via bluetooth de virtuele knuffel activeert. Time Magazine noemde het één van de beste uitvindingen van 2006.

Indirect is daar nu een zeer nuttig vervolg op gekomen. De T.Jacket is een serieus, met een smartphone op afstand bedienbaar knuffelvest. Ouders van bijvoorbeeld een autistische kind kunnen hun kind kalmeren door deze een stevige, ‘mechanische’ knuffel te geven. Als je denkt dat dat een onzintoepassing is, denk dan eens terug aan Temple Grandin, de autistische professor in de dierenwetenschap en bestsellerauteur, die met regelmaat zich in een zelfgemaakte knuffelmachine klemde om tot rust te komen.

Dat geeft wel aan dat de ontwikkelingen van de wearables nog zo jong en in flux zijn dat je nooit, nooit moet zeggen. Alhoewel, Belty, een broekriem die je moet opladen?

Auteur

David Lemereis (@auspacker) schrijft al sinds jaar en dag voor Bright en heeft het voorrecht de meeste gadgets uit te pakken in zijn Uitpakparty’s. Van alle gadgets houdt David het meest van robotica, en hij heeft een voorliefde voor wetenschap in al zijn facetten.