Inhoudsopgave
    

Kickstarter junkie
Daniël Verlaan
door Daniël Verlaan
leestijd: 9 min

In drie jaar spendeerde Daniël ruim 3300 euro aan producten waarvan hij niet wist of ze werkten of überhaupt wel werden gemaakt. Over de verslaving die Kickstarter heet.

In mijn Utrechtse appartement staan weinig meubels. Na jaren met mijn vriendin op negen vierkante meter te hebben gewoond, wilde ik in mijn nieuwe woning vooral ruimte. Eén plek in het huis staat echter altijd vol met spullen: mijn werkkamer. Inmiddels heb ik een stellingkast gekocht om de grote stapel dozen met spullen netjes op te bergen. Maar in de hoek blijft het altijd een rommeltje. Daar liggen van alle Kickstarter-spullen nog kartonnen dozen en plastic zakken, waarvan ik elke keer weer vergeet dat ik ze nog naar de ophaalplek om de hoek moet brengen.

Op naar de crowd

Kickstarter is een crowdfundingwebsite die in 2009 is opgericht door drie jongens die vonden dat iedereen met een tof idee een platform moet krijgen om hun product te presenteren. Crowdfunding was toentertijd geen onbekend fenomeen: Kickstarters grote concurrent IndieGoGo bestond al een jaartje en crowdfunding is vooral populair geworden door het in 2006 opgerichte Sellaband, waar artiesten geld konden ophalen om een album op te nemen.

In tegenstelling tot crowdfundingwebsite EquityNet (2005-heden), waar leden startups kunnen steunen door geld te investeren in ruil voor aandelen, richt Kickstarter zich op de consument. Een platform creëren voor mensen die ideeën hebben en geld vragen om hun product te fabriceren en op de markt te brengen. In ruil voor je financiële steun krijg je een beloning, veelal in de vorm van het product tegen een gereduceerd early bird tarief.

Verknocht aan een stukje elastiek

Mijn vaste relatie met Kickstarter begon op 8 augustus 2012, toen ik voor het eerst een pledge deed. Dat houdt in dat je een bedrag geeft aan de starter van een project, in ruil voor een beloning. Ik tekende in met 30 dollar voor Slim, de kleinste portemonnee die ik ooit heb gehad. Een paar weken later volgde een pledge van 25 dollar voor de ChargeCard, een usb-kabel in de vorm van een creditcard - inclusief verzendkosten. Voor het einde van het jaar vielen beide producten op de deurmat. Slim, een stukje elastiek met een hip geel kruisje erop, beviel voor enkele maanden totdat de stiksels loskwamen, de ChargeCard heb ik nooit gebruikt omdat 'ie niet in de kleinste portemonnee ooit paste. Had ik niet bij stilgestaan.

Toch was ik meteen verknocht aan Kickstarter. De toffe ideeën van creatieve mensen en de persoonlijke video's met het verhaal achter het product zorgen ervoor dat ik sneller de neiging kreeg om iets te kopen. Niet alleen omdat ik het idee van de maker interessant vind, maar vanwege de goodwill die ze creëren. Je ziet hoe twee broers graag eenzelfde lederen tas maken als die van hun opa, en waarom die tas zo speciaal voor hen is. Of hoe een man al jaren bezig is met het ontwerpen van het perfecte kleine theeglas, omdat hij altijd zijn handen brandt aan de theekopjes waaruit hij drinkt in het bijzijn van zijn Oosterse schoonfamilie.

Eenmaal gebackt word je gedurende het ontwikkelproces op de hoogte gehouden over de stand van zaken. Je ziet hoe de maker naar de fabriek reist om met het personeel het fabricageproces te doorlopen. Hoe een gietvorm voor een nieuw product wordt gemaakt. Of hoe een man in zijn oude schuur koperen pennen slijpt en met de hand oppoetst, om vervolgens inktpatronen in al die duizenden pennen te doen. Dan gaan ze één voor één in een kartonnen doosje en bubbeltjesenvelop, en gaat hij met grote dozen vol naar het postkantoor om ze naar alle delen van de wereld te versturen. Het moment dat je die pen ontvangt, weet je hoe het product tot stand is gekomen. En dat maakt 'm net wat bijzonderder dan al die andere pennen.

Ryan Grepper haalde via Kickstarter met Coolest Cooler koelbox 13,2 miljoen dollar op. Cool! In de headerafbeelding zie je trouwens de Kickstarter designcollectie in de MoMa Store.
Ryan Grepper haalde via Kickstarter met Coolest Cooler koelbox 13,2 miljoen dollar op. Cool! In de headerafbeelding zie je trouwens de Kickstarter designcollectie in de MoMa Store.

Verslaving en verrassing

Om precies te zijn heb ik in bijna drie jaar 3793 dollar aan Kickstarter-projecten uitgegeven. Dat is redelijk veel. Als je het in abonnementsvorm zou uitrekenen, heb ik een Kickstarter-abo van 122,30 dollar per maand. De meeste van mijn vrienden backen rond de 10 tot 20 projecten, ik heb er tot nu toe 59 gebackt. Met een paar flinke uitschieters; een slimme koffer van 205 dollar met 100 dollar verzendkosten, paar tassen variërend van 140 dollar tot 400 dollar en 129 dollar voor Sense, het fraaie apparaatje dat je slaappatroon bijhoudt.

Mijn Kickstarter-verslaving is drieledig. Ten eerste ben ik met ongeveer 85 procent van de producten die ik ontvang blij. Het zijn bijzondere producten die weinig mensen hebben en tegelijkertijd een verhaal vertellen. Er wordt regelmatig gevraagd waar ik mijn modulaire rugtas of houten visitekaartjes vandaan heb. Een leuker antwoord dan Kickstarter kun je vaak niet geven. Inmiddels heb ik een oogje gekregen voor de projecten die ik moet backen, nadat ik in mijn eerste jaar te veel projecten steunde die uiteindelijk rotzooi opleverden.

Het tweede punt is het aanbod van Kickstarter. Ik druk elke dag op deze bookmark, waarmee ik direct alle populaire projecten in de categorie design zie. Mijn favoriete categorie naast technology, games en fashion. (Ik ben niet zo fashion, maar ze hebben er leuke producten.) Dan is mijn Kickstarter-rondje klaar. Langzaamaan merk ik dat ik iets minder gevoelig wordt voor al die mooie producten, maar het blijft een bijzondere verzameling van passie, mooie ontwerpen en slimme functionaliteiten die je in geen enkele andere online of offline winkel vindt.

De laatste reden voor mijn Kickstarter-verslaving is het verrassingseffect. Veel items worden niet verzonden met een trackingnummer. Is vervelend maar bij veel kleine items als een portemonnee hoeft dat ook niet per se. Je weet niet altijd wanneer iets bij je op de deurmat valt, en dat maakt het extra leuk om een Kickstarter-project te ontvangen. Alsof iemand je onverwachts een cadeautje geeft. En als het dan ook echt een goede aankoop blijkt te zijn - die jij als één van de eersten opmerkte - maakt dat de verrassing net iets leuker.

3x EPIC: The Roost-laptopstand, Bluetooth-streamer The Vamp en de Python Cord. Daniel Verlaan
3x EPIC: The Roost-laptopstand, Bluetooth-streamer The Vamp en de Python Cord.

Dit zijn mijn drie beste Kickstarters

The Roost (85 dollar inclusief verzenden)

Dit carbonfiber-apparaatje van 140 gram heeft mijn nek gered. Tijdens werk boog ik altijd over mijn bureau heen om met mijn laptop te werken, wat aan het einde van de dag voor nekkramp zorgde. De laptopstandaard The Roost plaatst je laptop op een verhoging, waardoor het scherm op ooghoogte staat. Omdat 'ie gemakkelijk in te klappen is en vrijwel niets weegt, heeft The Roost mijn workflow on-the-go compleet veranderd en kan ik van elke platte ondergrond mijn eigen portable bureau maken. De nieuwe Roost is op dit moment te koop op Kickstarter. Raad eens wie 'm al heeft gebackt?

The Vamp (45 pond inclusief verzenden)

Een kleine rode kubus die je met een magneet aan een oude speaker vastmaakt. Het idee achter The Vamp is om oude speakers weer nieuw leven in te blazen. Heb je ergens nog een vintage Bowers & Wilkins staan? Verbind de rode en zwarte draad van de box aan de Vamp en je hebt een speaker, versterker en bluetooth-receiver in één. Koppel 'm met je smartphone en de box speelt jouw favoriete muziek via de muziek-app van jouw keuze, zo'n twaalf uur lang. Wat een fijn én hard geluid komt eruit. Mijn Bowers & Wilkins DM110 gebruik ik tijdens het koken, in het park of bij een feestje van vrienden. Je kunt 'm met The Vamp overal mee naartoe nemen.

Python Cord (18 dollar inclusief verzenden)

Eén van mijn goedkoopste Kickstarters blijkt ook één van de beste te zijn. Is de draad van jouw Macbook-oplader bij de aansluiting aan het oplaadblok wel eens afgebroken? Bij mij wel. Python Cord is een plastic accessoire voor je oplader die ervoor zorgt dat de kabel bij de aansluiting bij het oplaadblok niet afbreekt. Ook houdt het ding je kabel bij elkaar. Zo simpel en slim, en ik heb werkelijk geen idee waarom Apple geen soortgelijke oplossing in zijn Macbook-opladers integreert. Waarschijnlijk omdat ze goud geld verdienen aan de verkoop van nieuwe opladers. Dan betaal ik toch liever 18 dollar dan de 89 euro die een nieuwe oplader kost.

3x FAIL: Dash-portemonnee, Visionnaire-pen, Pressy-telefoonknopje Daniel Verlaan
3x FAIL: Dash-portemonnee, Visionnaire-pen, Pressy-telefoonknopje

Deze drie Kickstarters wil ik snel vergeten

Dash 2.0 (18 dollar inclusief verzenden)

Ik weet nog heel goed wat ik dacht toen ik de Dash 2.0 backte: 12 dollar voor zo'n handige lederen portemonnee? Het was ook iets te mooi om waar te zijn. De Dash 2.0 was vooral zo aantrekkelijk vanwege de uitsnede in het midden, waarmee je snel je pinpas omhoog kon swipen om te pinnen. Slim idee. Wat ik ontving was een stukje nepleer met elastiek dat met scheve stiksels aan elkaar was genaaid. De uitsnede in het midden was helemaal scheef en toen ik mijn passen erin stopte, zag het ding er gewoonweg niet uit. Direct in de prullenbak gemieterd.

Visionnaire (47 dollar inclusief verzenden)

Het idee van schrijven met inkt sprak mij wel aan. Als eigenaar van tientallen mooie notitieboekjes waar ik eigenlijk te weinig in schrijf, leek de Visionnaire een ideale pen om te beginnen in de wondere wereld van fountain pens. Door de video was ik direct verkocht en 37 dollar voor een fountain pen is niet duur. Uiteindelijk kreeg ik 'm binnen en lekte het ding aan alle kanten inkt. Ook ging de dop er veel te lastig af en als je 'm een dag niet gebruikte, was 'ie te droog om mee te schrijven. Later bleek dat de bedenker van het project in bulk een Chinese fountain pen had ingekocht, en via Kickstarter voor het tienvoudige had doorverkocht.

Pressy (22 dollar inclusief verzenden)

Als ik van één project hoge verwachtingen had, was het Pressy. Het kleine knopje steek je in de hoofdtelefooningang van je smartphone en plotseling heb je er een extra knop bij. Die knop kun je aan allerlei acties koppelen: twee keer indrukken om je partner te bellen, drie keer om de flitser te activeren enzovoorts. Uiteindelijk bleek Pressy de helft van de tijd niet te werken door de brakke ondersteuning in de Android-app, en was die extra knop helemaal niet zo handig als gedacht. Je haalt 'm lastig uit de ingang als je een koptelefoon wilt gebruiken en raakt 'm door zijn formaat snel kwijt. Een widget op je homescreen werkt uiteindelijk veel beter.

Auteur

Daniël Verlaan (@danielverlaan) is techredacteur bij RTL Z en Bright. Houdt van de middeleeuwen en terabytes. Fietst heel snel korte afstanden. En is in het echt (en op Twitter) véél knapper.