Inhoudsopgave
    

OK Glass, power off
Daniël Verlaan
door Daniël Verlaan
leestijd: 7 min

Google kondigde vorige maand aan te stoppen met Glass. Is de gehypete wearable daarmee ook definitief mislukt? Geen sprake van meent gebruiker van het eerste uur Daniël Verlaan.

In juni 2012 liep Google-oprichter Sergey Brin het podium van de jaarlijkse Google I/O ontwikkelaarsconferentie op. Hij droeg zijn blauwe Google Glass en de wereld maakte voor het eerst kennis met de futuristische gadget. Op het scherm achter Brin was te zien hoe enkele skydivers zich klaarmaakten voor hun sprong. Nadat Brin de skydrivers had aangemoedigd, sprongen ze uit het vliegtuig. De vrije val en de aankomst op het dak van het conferentiegebouw werden live via Glass gestreamd. Het was een spetterende introductie van Glass en de potentie van wearables in het algemeen.

Sergey Brin bij de spectaculaire introductie van Google Glass.

Geïnteresseerden konden zich bij Google als Glass-tester aanmelden door een formulier in te vullen. Ze moesten vragen beantwoorden als 'wat voor werk doe je' en 'welke creatieve ideeën heb je voor Glass'. Uit alle aanmeldingen selecteerde Google de meest voor de hand liggende opties, zoals trendwatchers, technologiejournalisten en bekende publieke sprekers. Zij betaalden 1500 dollar voor de bril en mochten zichzelf Explorer noemen.

Glass veranderde binnen enkele maanden van één van de meest begeerde naar één van de meest gehate gadgets. Dat kwam in de eerste plaats door de elitegroep die Glass mocht testen. Het waren welgestelde, veelal blanke en nerdy twintigplussers die rondlopen met een hele dure en vrij lelijke gadget. De Tumblr White Men Wearing Google Glass is een uitstekend voorbeeld van de wrok die mensen koesteren tegen de Glass Explorer.

Ook de camera van Glass wekte wrevel. Menigeen zag een met internet verbonden camera op ooghoogte als een enorme inbreuk op de privacy. Het maakte niet uit dat je met een smartphone veel onopgemerkter een video of foto van iemand kan schieten en uploaden – iets wat dagelijks gebeurt in de trein.

0-2 achter

De combinatie elitegroep en privacy zorgde ervoor dat Google na de lancering van Glass al met 0-2 achter stond. De internetgigant begon direct aan damage control door pathetische video's te publiceren waarin mensen vertellen hoe Glass hun leven heeft veranderd. Of door een lange etiquette te schrijven waarin wordt beschreven hoe een Glass Explorer zich moet gedragen om geen glasshole te zijn. Het droeg allemaal bij aan de perceptie dat Glass daadwerkelijk een consumentproduct was.

OK Glass, record a video!

Maar Glass was geen consumentenproduct. Glass was een prototype gemaakt om feedback te krijgen. Wanneer is zo'n wearable handig? Waarvoor gebruik je het eigenlijk? Is het vervelend om via een prisma notificaties te lezen? En tegen wat voor complicaties loop je op tijdens het dragen? Dit soort vragen werden door de duizenden Explorers beantwoord. Want hoewel er heel veel mis was met Glass, heeft de bril aangetoond dat er zeker toekomst is voor de slimme bril als wearable.

Het idee van een schermpje bij je oog is enorm logisch. Waarom zou je telkens een smartphone moeten pakken om een notificatie te bekijken? Als je een notificatie ontvangt, activeert Glass via trillingen tegen je schedel een bliepje dat alleen voor jou te horen is. Kijk je vervolgens naar het prisma en de melding wordt automatisch getoond. Je kunt erop reageren via spraakherkenning of gewoon weer recht vooruit kijken. De melding verdwijnt dan binnen een seconde. Als je de melding niet wilt zien, kijk je gewoonweg niet naar het prisma. Degenen die constant naar Glass staren, doen dat dus heel bewust en zijn gewoonweg asociaal. Net als iemand die tijdens een gesprek op een smartphone aan het kijken is.

Ook de camera is een fijne functie van Glass. Een camera op ooghoogte betekent dat je altijd een point-of-view foto of video schiet en je je handen vrij hebt. Dat is ook de reden waarom GoPro-camera's zo populair zijn.

De camera kan bovendien worden gebruikt voor augmented reality-toepassingen, zoals de vertaal-app WorldLens. Toen ik afgelopen zomer een Franse menukaart in mijn handen had, vertaalde mijn Glass dit automatisch naar het Engels toen ik via mijn Glass naar de kaart keek. Het was een magisch moment. Die augmented reality-ervaring merk je bijvoorbeeld ook tijdens het navigeren. Daarbij lijkt het alsof er een blauwe navigatielijn over de weg wordt geplaatst. Dat werkt veel beter dan een klein navigatieschermpje van je smartphone.

Deze pluspunten zorgden er niet voor dat Glass ook daadwerkelijk een functionele gadget was. Met een uur actief gebruik was de accu van Glass leeg en het design is naast ronduit lelijk ook nog eens oncomfortabel. Maar maakte Google dat wat uit? Niet echt. Glass was een prototype waar heel veel mis mee was, dat wist Google als geen ander. Maar in tegenstelling tot andere bedrijven, die producten veelal binnen gesloten deuren testen, koos de internetgigant voor een gewaagde andere optie: een publieke bètatest van een product. Om via crowdsourcing uiteindelijk een nieuwe versie te gaan ontwikkelen die wél geschikt is voor de consument.

Het succes van de feedback

Het moment dat Google bekendmaakte dat Glass in zijn huidige vorm zou stoppen, kopten media dat Glass had gefaald. Het product sloeg niet bij de mensen aan, de functionaliteiten waren te beperkt en het design was lelijk. Allemaal valide punten. Maar die punten ziet Google niet als het falen van Glass, maar als feedback voor het ontwikkelen van de consumentenversie van Glass. Het succes van de publieke test van Glass zit 'm in de feedback, en daar heeft Google bedoeld en ook onbedoeld genoeg van ontvangen. Want dat meerdere Glass-dragers in elkaar gebeukt zouden worden omdat ze op de straat de bril droegen, kon zelfs het alwetende Google niet voorspellen.

Daarnaast stopt Google ook niet met Glass, zoals velen denken. Google stopt alleen met het bètatestprogramma voor Explorers en de verkoop van het prototype. Dat mag ook wel, bijna drie jaar na de originele introductie. De Glass-divisie is gepromoveerd vanuit het geheimzinnige Google X-lab naar een volwaardige divisie in het hoofdkantoor en Tony Fadell, de man achter Apples iPod en de Nest-thermostaat, neemt nu de leiding.

Fadell is een man van het design en gaat werken aan een consumentenversie van Glass. Het uiterlijk van de bril gaat op de schop en ook de functionaliteiten worden veel specifieker. Fadell houdt namelijk van simpele en mooie producten die gewoonweg werken. Denk aan een Rayban-zonnebril met ingebouwde Glass-functionaliteit, waarbij er waarschijnlijk een speciale versie voor consumenten en één voor bedrijven komt om aan de behoeften van beide groepen te voldoen.

“De ervaringen van Glass-explorers hebben enorm bijgedragen aan de ontwikkeling van Glass. Hierdoor weten we wat belangrijk is voor consumenten en voor bedrijven”, aldus Fadell over het Explorer-programma van Glass. “Ik ben enorm enthousiast om alle feedback in toekomstige Glass-producten te verwerken.”

Fadell weet naar verluidt alvast één ding zeker: er komt geen nieuwe publieke test van Glass. Dat is misschien wel de meest waardevolle feedback die Google van alles en iedereen heeft ontvangen.

Lees ook Erwins artikel over Googles slimme bril: Geeks & Glassholes

Auteur

Daniël Verlaan (@danielverlaan) is techredacteur bij RTL Z en Bright. Houdt van de middeleeuwen en terabytes. Fietst heel snel korte afstanden. En is in het echt (en op Twitter) véél knapper.